Hveravellir

Hveravellir er eitt þekktasta jarðhitasvæði Íslands og liggur á miðju hálendinu í um 650 metra hæð, milli Langjökuls og Hofsjökuls. Svæðið er vinsæll áningarstaður þeirra sem ferðast um Kjöl.

Elstu rituðu heimildir um Hveravelli eru frá árinu 1752 þegar Eggert Ólafsson og Bjarni Pálsson lýstu svæðinu í ferðabók sinni. Þeir vöktu meðal annars athygli á háværum hver sem Eggert nefndi Öskurhól vegna druna og blásturshljóða sem úr honum bárust.

Á Hveravöllum er fjölbreyttur og litríkur hverahrúður með sjóðandi leirhverum, gufuhverum og heitum laugum. Þar má einnig sjá minjar um búsetu Fjalla-Eyvindar og Höllu konu hans, sem dvöldu á svæðinu á tíma útlegðar sinnar.

Árið 1922 var reist sæluhús á fornum grunni, og síðar byggði Ferðafélag Íslands skála á svæðinu árið 1938. Húsin eru meðal fárra sæluhúsa landsins sem hituð eru með hveravatni og veita ferðafólki skjól á þessari viðsjárverðu leið yfir hálendið.

Veðurstofa Íslands hóf rekstur mannaðar veðurathugunarstöðvar á Hveravöllum árið 1965. Hún var starfrækt fram á 21. öld áður en sjálfvirk mælitæki tóku við.

Hveravellir eru einstakur samruni náttúru, sögu og jarðhita og teljast meðal merkustu áfangastaða íslenska hálendisins.

Heimild: Wikipedia
Mynd: Jóna Kristín