Valagil er stórbrotið og þröngt gil í botni Álftafjarðar á Vestfjörðum, skammt frá Súðavík. Innst í gilinu fellur tilkomumikill foss niður milli hárra og dökkra klettaveggja og myndar einn af fallegri földu fossastöðum Vestfjarða.
Það sem gerir Valagil sérstaklega áhrifamikið er hvernig fossinn hverfur inn á milli klettaveggjanna. Þegar gengið er inn dalinn sést aðeins hluti fossins í fyrstu, en eftir því sem nær dregur opnast gilið og fossinn blasir við þar sem vatnið fellur niður þröngan farveg milli lagskiptra kletta.
Jarðfræðin í Valagili er áberandi. Í klettaveggjunum sjást fjölmörg lög af fornu hraunbergi sem hafa safnast upp í eldvirkni á löngum tíma. Vatn og veðrun hafa síðan grafið sig niður í bergið og myndað hið djúpa og þrönga gil sem sést í dag.
Í botni Álftafjarðar er bílastæði við veg 61 og þaðan liggur merkt gönguleið að Valagili. Gangan er um 2 km aðra leið og liggur að mestu um tiltölulega þægilegt landslag inn dalinn. Þegar nær gilinu kemur verður leiðin grófari og þar geta verið blautir steinar og lausgrýti.
Tvær skýringar eru sagðar á nafni Valagils. Samkvæmt annarri dregur gilið nafn sitt af val, öðru nafni yfir fálka, en fálkar hafa lengi haldið til og verpt á svæðinu. Önnur saga segir að kona að nafni Vala hafi fallið í gilið og týnt þar lífi fyrir mörgum öldum og gilið síðan verið kennt við hana.
Valagil er mun minna heimsótt en margir þekktustu fossar landsins og gönguleiðin inn Álftafjörð gefur góða tilfinningu fyrir hrikalegu landslagi Vestfjarða. Há fjöll, grónar hlíðar, lagskiptir klettar og fossinn falinn inni í gilinu gera staðinn sérstaklega eftirminnilegan.
Gæta þarf varúðar þegar komið er inn að gilinu. Klettar geta verið blautir og hálir og lausgrýti getur verið í bröttum hlíðum. Bestar aðstæður til göngu eru yfir sumarið þegar leiðin er snjólaus.