Bolungarvík er kaupstaður á
Vestfjörðum, staðsettur við samnefnda vík yst í
Ísafjarðardjúpi.
Bærinn er eitt elsta byggðarlag landsins og hefur frá upphafi verið nátengdur
sjósókn og útgerð vegna nálægðar við gjöful fiskimið.
Áður en Bolungarvík hlaut kaupstaðarréttindi bar sveitarfélagið nafnið
Hólshreppur. Bærinn er næstfjölmennasti kaupstaður Vestfjarða á eftir
Ísafirði og hefur lengi gegnt mikilvægu hlutverki í
atvinnu- og byggðasögu svæðisins.
Byggð hefur verið í Bolungarvík allt frá landnámsöld. Í elstu heimildum er getið um
býlið Hól, sem var höfuðból frá miðri 13. öld og líklega fyrsta jörðin
í byggðalaginu. Á svæðinu þar sem kaupstaðurinn stendur í dag voru áður jarðirnar
Tröð, Ytri-Búðir, Heimari-Búðir og Grundarhóll.
Bolungarvík var um aldir ein helsta verstöð
Ísafjarðardjúps.
Róið var frá Bolungarvíkurmölum, Grundum og úr
Ósvör, sem í dag er varðveitt sem
sögulegt verbúðasafn. Á 17. öld reru allt að 20–30 skip frá víkinni og um aldamótin
1900 voru þau orðin um 90 talsins.
Í upphafi 18. aldar voru um 18 verbúðir í Bolungarvík, en þrátt fyrir umfangsmikla
sjósókn myndaðist þar aldrei hefðbundið sæbýlahverfi. Saga bæjarins endurspeglar
harðneskjuleg lífsskilyrði og dugnað sjómanna og fjölskyldna þeirra.
Samkvæmt þjóðsögum var það Þuríður sundafyllir sem nam land í
Bolungarvík. Hún átti soninn Völustein, og eru götur í bænum nefndar
eftir þeim mæðginum. Þjóðsagan segir að Þuríður hafi síðar orðið að steini, sem enn
má sjá í nágrenni bæjarins.
Í Bolungarvík hefur verið starfrækt mönnuð veðurathugunarstöð frá árinu
1994 og gegnir hún mikilvægu hlutverki í veðurmælingum á Vestfjörðum.
Í dag er Bolungarvík líflegur sjávarbær þar sem sterk útgerðarmenning, náttúrufegurð
og nálægð við brött fjöll Vestfjarða mynda einstakt andrúmsloft.
Bærinn er jafnframt vinsæll viðkomustaður ferðafólks sem sækir í
útivist, gönguleiðir og sögu íslenskrar sjómennsku.
Bolungarvík er þéttbýlisstaður á Vestfjörðum.