Snorri Sturluson var íslenskur höfðingi, lögsögumaður, skáld og sagnaritari og er ein þekktasta persóna íslenskra miðalda. Hann fæddist í Hvammi í Dölum árið 1179.
Snorri ólst upp í Odda á Rangárvöllum, einu helsta mennta- og menningarsetri Íslands á miðöldum. Þar naut hann menntunar í lögum, fræðum, ættvísi og norrænni sagnahefð.
Árið 1206 settist Snorri að í Reykholti í Borgarfirði, sem varð höfuðból hans og helsti búsetustaður. Hann varð einn valdamesti höfðingi landsins og gegndi embætti lögsögumanns á Alþingi.
Snorra eru eignuð nokkur mikilvægustu bókmenntaverk norrænna miðalda. Þar ber hæst Snorra-Eddu, sem varðveitir mikilvægar heimildir um norræna goðafræði og skáldskaparhefð, og Heimskringlu, safn konungasagna um Noregskonunga.
Honum hefur einnig lengi verið eignuð Egils saga. Snorri tók virkan þátt í valdabaráttu Sturlungaaldar og átti sterk tengsl við norska konungsvaldið.
Snorri var veginn í Reykholti árið 1241. Reykholt er í dag einn mikilvægasti sögustaður landsins sem tengist íslenskum miðaldabókmenntum og þar má meðal annars sjá Snorralaug og heimsækja Snorrastofu.
Snorri Sturluson var einn áhrifamesti Íslendingur miðalda. Hann bjó í Reykholti og er tengdur Snorra-Eddu, Heimskringlu og varðveislu norrænnar menningar.