Kópavogskirkja

Kópavogskirkja er eitt helsta kennileiti Kópavogs og stendur á Borgarholti, sem einnig er nefnt Borgir. Kirkjan var reist á árunum 1958–1962 eftir teikningum frá embætti húsameistara ríkisins, sem Hörður Bjarnason veitti forstöðu á þeim tíma. Arkitekt kirkjunnar var Ragnar Emilsson, sem starfaði hjá embættinu og vann náið með húsameistara við hönnun hennar.

Grunnur kirkjunnar var helgaður 16. ágúst árið 1958 og hornsteinn lagður 20. nóvember árið eftir. Þann 16. desember 1962 var Kópavogskirkja síðan vígð af Sigurbirni Einarssyni, þáverandi biskupi Íslands.

Kópavogskirkja er svokölluð krosskirkja og að því leyti hefðbundin í grunnformi. Bogar hennar, sem eru eitt helsta sérkenni byggingarinnar, gefa henni þó einstakt yfirbragð og skapa jafnvægi milli tignarleika og mýktar.

Kirkjan hefur lengi þótt afar falleg og er talin sterkur vitnisburður um íslenska kirkjubyggingarlist á miðri 20. öld. Hún myndar virðulega umgjörð um helgihald, tónleika og aðra menningarviðburði.

Umhverfi kirkjunnar á Borgarholti er friðað vegna náttúrufars og jarðfræðilegrar sérstöðu. Frá kirkjunni er víðáttumikið útsýni yfir Reykjavík, Faxaflóa og höfuðborgarsvæðið allt, sem gerir svæðið vinsælt bæði meðal heimamanna og ferðamanna.

Margir leggja leið sína að Kópavogskirkju til að njóta útsýnisins, skoða arkitektúr kirkjunnar eða einfaldlega finna þar ró, kyrrð og andlega uppbyggingu í fallegu og söguríku umhverfi.