Kópavogskirkja er eitt helsta kennileiti
Kópavogs og stendur á Borgarholti, sem einnig er
nefnt Borgir. Kirkjan var reist á árunum 1958–1962 eftir teikningum frá
embætti húsameistara ríkisins, sem Hörður Bjarnason veitti forstöðu á þeim tíma.
Arkitekt kirkjunnar var Ragnar Emilsson, sem starfaði hjá embættinu og vann
náið með húsameistara við hönnun hennar.
Grunnur kirkjunnar var helgaður 16. ágúst árið 1958 og hornsteinn lagður
20. nóvember árið eftir. Þann 16. desember 1962 var Kópavogskirkja síðan
vígð af Sigurbirni Einarssyni, þáverandi biskupi Íslands.
Kópavogskirkja er svokölluð krosskirkja og að því leyti
hefðbundin í grunnformi. Bogar hennar, sem eru eitt helsta sérkenni
byggingarinnar, gefa henni þó einstakt yfirbragð og skapa jafnvægi
milli tignarleika og mýktar.
Kirkjan hefur lengi þótt afar falleg og er talin sterkur vitnisburður um
íslenska kirkjubyggingarlist á miðri 20. öld. Hún myndar virðulega umgjörð
um helgihald, tónleika og aðra menningarviðburði.
Umhverfi kirkjunnar á Borgarholti er friðað vegna náttúrufars og
jarðfræðilegrar sérstöðu. Frá kirkjunni er víðáttumikið útsýni yfir
Reykjavík,
Faxaflóa og höfuðborgarsvæðið allt, sem gerir
svæðið vinsælt bæði meðal heimamanna og ferðamanna.
Margir leggja leið sína að Kópavogskirkju til að njóta útsýnisins,
skoða arkitektúr kirkjunnar eða einfaldlega finna þar ró, kyrrð og
andlega uppbyggingu í fallegu og söguríku umhverfi.
Kópavogskirkja stendur á hæð með útsýni.