Sturla Þórðarson var íslenskur höfðingi, lögmaður, skáld og sagnaritari á 13. öld. Hann fæddist árið 1214 og var frændi Snorra Sturlusonar.
Sturla lifði á Sturlungaöld, einum átakasamasta tíma íslenskrar miðaldasögu, og tók sjálfur þátt í stjórnmálum og valdabaráttu samtímans.
Hann er meðal mikilvægustu sagnaritara tímabilsins og verk sem tengjast honum eru lykilheimildir um sögu Íslands og Noregs á 13. öld.
Sturla varð síðar lögmaður og naut virðingar bæði sem stjórnmálamaður og fræðimaður.
Rit hans og frásagnir skipta miklu máli fyrir skilning okkar á Sturlungaöld og þeim samfélagsbreytingum sem leiddu til þess að Ísland komst undir stjórn Noregskonungs.