Jónas Hallgrímsson var skáld, náttúrufræðingur og einn helsti forvígismaður íslenskrar rómantíkur á 19. öld. Hann fæddist árið 1807 í Öxnadal og náttúran þar hafði djúp áhrif á skáldskap hans.
Jónas stundaði nám bæði á Íslandi og í Kaupmannahöfn og lagði stund á náttúrufræði samhliða bókmenntum. Hann ferðaðist víða um Ísland við rannsóknir og skráði jarðfræði, náttúru og landslag landsins.
Hann var einn af stofnendum tímaritsins Fjölnis, sem hafði mikil áhrif á íslenskt menningarlíf og þjóðernisvitund. Í skrifum sínum lagði Jónas mikla áherslu á íslenska tungu, menningu og sjálfstæði.
Meðal þekktustu ljóða hans eru Gunnarshólmi, Ísland og Ferðalok. Skáldskapur hans sameinar oft náttúrulýsingar, þjóðerniskennd og sterka tilfinningu fyrir íslensku landslagi.
Jónas lést í Kaupmannahöfn árið 1845, aðeins 37 ára að aldri. Þrátt fyrir stutta ævi varð hann eitt áhrifamesta skáld Íslands og arfleifð hans lifir sterkt í íslenskum bókmenntum og menningu.