Ingólfur Arnarson er samkvæmt Landnámabók talinn fyrsti norræni landnámsmaðurinn sem settist að til frambúðar á Íslandi.
Samkvæmt frásögninni sigldi Ingólfur frá Noregi til Íslands á 9. öld ásamt fjölskyldu sinni og fylgdarliði.
Þegar hann nálgaðist landið á hann að hafa kastað öndvegissúlum sínum fyrir borð og ákveðið að setjast þar að sem þær fyndust á landi.
Þrælar hans fundu súlurnar síðar á suðvesturhorni landsins og þar reisti Ingólfur bú sitt á stað sem nefndur var Reykjavík.
Frásögnin um Ingólf skipar mikilvægan sess í íslenskri landnámssögu, en eins og með margar frásagnir af landnámsöld byggir hún á miðaldaheimildum sem voru skráðar nokkrum öldum eftir atburðina.
Ingólfur Arnarson er í dag eitt sterkasta tákn upphafs norrænnar byggðar á Íslandi og tengsl hans við Reykjavík eru órjúfanlegur hluti af sögu borgarinnar.