Eggert Ólafsson var íslenskur náttúrufræðingur, skáld og upplýsingarmaður á 18. öld. Hann fæddist árið 1726 og varð einn helsti fræðimaður sinnar kynslóðar.
Eggert ferðaðist víða um Ísland ásamt Bjarna Pálssyni og rannsakaði náttúru, jarðfræði, búskaparhætti og samfélag landsins.
Niðurstöður ferðanna birtust síðar í umfangsmikilli ferðabók sem varð ein mikilvægasta lýsing síns tíma á íslenskri náttúru og þjóðlífi.
Eggert hafði einnig mikinn áhuga á framförum í landbúnaði, menntun og atvinnuháttum og skrif hans endurspegla hugmyndir upplýsingarinnar um að bæta samfélagið með þekkingu og fræðslu.
Hann lést árið 1768 ásamt eiginkonu sinni þegar bátur þeirra fórst á Breiðafirði. Þrátt fyrir stutta ævi hafði hann varanleg áhrif á íslenska náttúrufræði og menningarsögu.