Árni Magnússon var íslenskur fræðimaður, handritasafnari og einn mikilvægasti varðveislumaður íslensks menningararfs. Hann fæddist árið 1663 og helgaði stórum hluta starfsævinnar söfnun, skráningu og rannsókn íslenskra og norrænna handrita.
Á tímum Árna voru mörg miðaldahandrit í einkaeigu og dreifð víða um Ísland og Danmörku. Hann ferðaðist, leitaði uppi handrit, afritaði þau og safnaði þeim markvisst til að tryggja varðveislu þeirra.
Safn Árna varð síðar grunnurinn að einu mikilvægasta handritasafni heims, sem kennt er við hann. Þar eru varðveitt fjölmörg verk sem hafa grundvallarþýðingu fyrir rannsóknir á íslenskri tungu, bókmenntum og sögu miðalda.
Árni gegndi einnig fræðistörfum í Kaupmannahöfn og starfaði við rannsóknir á sögu og skjölum. Eldsvoði í Kaupmannahöfn árið 1728 eyðilagði hluta safns hans, en stór hluti handritanna bjargaðist.
Árni Magnússon lést árið 1730. Nafn hans lifir áfram í Árnastofnun og í handritasafninu sem hefur varðveitt stóran hluta af elstu bókmennta- og sögulegu heimildum Íslendinga.