Garðar er 179 lesta stálbátur sem smíðaður var hjá Askers Mek skipasmíðastöðinni í Noregi árið 1912 til hvalveiða. Hann var tvímastraður og seglbúinn, en með gufuvél til að nota í lognviðri. Þá fékk hann nafnið Globe IV. Globe IV var gerður út á hvalveiðar í Suður-Íshafi en hann var sérstaklega styrktur til Íshafssiglinga. Hann var svo seldur til Hvalveiðifélagsins Áir í Þórshöfn í Færeyjum 1936 og hlaut þar nafnið Falkur. 

Skipið kom svo hingað til lands 20. janúar 1945 og hlaut nafnið Siglunes SI 89. Þá var sett í það 378 ha Ruston Hornsby dieselvél. Sett voru um sex tonn af steypu í kjölinn vegna þyngdarmunar gufuvélarinnar og dieselvélarinnar. Fjölmargar endurbætur voru þá gerðar á skipinu. Siglunesið var svo gert út á síldveiðar en einnig á línu. 

Árið 1952 var skipt um eigendur, skipið nefnt Sigurður Pétur RE 186 og hann gerður út á síld-, línu- og netaveiðar. Tíu árum síðar var skipt um eigendur og þá hét skipið Hringsjá SI 94. Árið eftir var skipið selt á ný endurskírt Garðar GK 175. 

Loks var báturinn seldur 1974 til Patreksfjarðar og hélt nafninu, en var nú BA 64 og var gerður út á línu og net. Loks var Garðar dæmdur ónýtur, tekinn af skrá 1. desember 1981 og svo siglt á land og í sátur í Skápadal. Farvegur var grafinn inn í sandfjöruna á lágfjöru, síðan var honum siglt inn á háflóði og loks var fyllt að.

Heimild: Sjá hér